<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
  <channel>
    <title>NƏRGİZ CABBARLI</title>
    <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com</link>
    <description>Tənqidçi, publisist, tərcüməçi Nərgiz CABBARLI (Cabbarova Nərgiz Mərdan qızı). Sumqayıt şəhərində anadan olub. 26 saylı orta məktiəbi və M.Ə.Rəsulzadə adına BDU-nin filologiya fakültəsini bitirib. 
Üç kitab müəllifidir, "Ədəbiyyatdan intihara" və "Yeni nəsil ədəbiyyatı" kitabları 2006, "Yeni nəsil ədəbiyyatı-2" kitabı isə 2008-ci ildə işıq üzü görüb.

</description>
    <generator>AzeriBlog Feed Burner v1.1</generator>
    <item>
      <title><![CDATA[Tehran Əlişanoğlu: Yeni nəsil tənqidi]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/11/10/tehran-elishanoghlu-yeni-nesil-tenqidi</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/11/10/tehran-elishanoghlu-yeni-nesil-tenqidi</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/11/10/tehran-elishanoghlu-yeni-nesil-tenqidi#comments</comments>
      <description><![CDATA[Nərgiz Cabbarlı, Yeni nəsil ədəbiyyatı. &laquo;Elm&raquo;, Bakı, 2006&nbsp;Nərgiz Cabbarlı, Ədəbiyyatdan intihara. &laquo;Vektor&raquo; Nəşrlər Evi, Bakı, 2006Hər bir tənqid&ccedil;inin &uuml;mdə arzusu ədəbi prosesi bacardıqca ehtiva etmək, &ccedil;ağın ədəbiyyatı haqqında s&ouml;z&uuml;n&uuml; demək, h&ouml;km&uuml;n&uuml; verməkdir; bunu etiraf etsə də, etməsə də. Son illərin ən məhsuldar ədəbiyyat yazarlarından olan Nərgiz Cabbarlının &laquo;Yeni nəsil ədəbiyyatı&raquo; kitabı da az və ya &ccedil;ox bu iddianı ortaya qoyur.&nbsp;&laquo;Yeni nəsil&raquo; poeziyası - Azərbaycan şeirinin inkişaf meylləri&raquo;, &laquo;2005-ci ilin nəsri&raquo;, &laquo;Yeni nəsrimiz&raquo;, &laquo;Oxşarlar, paralellər&raquo;, &laquo;Qarabağdan gələn var&raquo;&hellip; - kitabın &laquo;Ədəbi tənqid&raquo; b&ouml;lməsini a&ccedil;an bu yazılar son illərin poeziya və nəsrində nə var, tənqid&ccedil;inin nəzərləri ilə ortaya qoyur. B&ouml;lmənin əsas materiallarını N.Cabbarlının &ouml;z&uuml;n&uuml;n vurğuladığı tək, on il ərzində mətbuatda dərc elətdirdiyi ədəbi yazılar təşkil edir; m&uuml;əllif onları &laquo;məqamlar&raquo;a d&uuml;z&uuml;r: &laquo;Tanımaq istədiyim Muğanna&raquo;, &laquo;Qulu Ağsəsin ərki&raquo;, &laquo;&Uuml;&ccedil;&uuml;nc&uuml; g&uuml;n&uuml;n adamı Orxan Fikrətoğlu&raquo;, &laquo;Vaqif Səmədoğlunun suallar poeziyası&raquo;, &laquo;Aqşin və yeni şeir&raquo;, &laquo;Rəsmiyyə Sabirin &laquo;Həbs olunmuş s&uuml;kutu&raquo; və s.&nbsp;Bir sıra yazılar problem ətrafında ədəbi situasiya yaratmağa &ccedil;alışır: &laquo;Azərbaycan yazı&ccedil;ısının erməni qızına məhəbbəti&raquo;; &laquo;M&uuml;haribə və ədəbiyyat&raquo;, &laquo;Ədəbiyyatda qadın məsələsi&raquo;, &laquo;Ədəbiyyat və siyasət&raquo; və s. Bəzi yazılar isə vaxtilə ədəbi həftələrə şərh kimi ərsəyə gəlmiş: &laquo;Yoxdur nidasının əvəzlənməsi&raquo;, &laquo;Ədəbiyyatımız - həftələrdə&raquo;, &laquo;Yenə də ədəbiyyat, yenə də bir həftə&raquo; və s.&nbsp;Şəksiz, N.Cabbarlının kitabı gərəyincə ədəbi tənqid stixiyasının i&ccedil;indədir; burda: nə, kim, harda, necə, ne&ccedil;ə-ne&ccedil;ə&hellip; məqamlarına rast gəlmək olar; stixiyadan baş a&ccedil;maq istəyirsə, oxucu kitaba baş vurmalıdır. Bir zaman ədəbi prosesin ağı-bozu se&ccedil;ilməyən fakt mənzərəsini Vaqif Yusifli tənqidindən almaq olurdusa; hazırda cavan tənqid&ccedil;inin işi uğurla onu əvəz etmədə.Kitabın adı &ccedil;ağırır: &laquo;Yeni nəsil ədəbiyyatı&raquo;; amma yaşın bir fərqi yox, deyək: &laquo;Ədəbi portretlər&raquo; b&ouml;lməsi əksərən ədəbiyyatda yaşı olanlara &uuml;z tutur: &laquo;Yol olanadək yol gedən Nurəngiz&raquo;, &laquo;Şeirləri ruhu kimi gəzən Tofiq Abdin&raquo;, &laquo;Fikrət Qocanın unudulmaz misraları&raquo; və s.&laquo;D&uuml;nya ədəbiyyatı&raquo; b&ouml;lməsində N.Cabbarlının ədəbi jurnalist fəaliyyəti qabarıqdır: &laquo;Misimanın sirli d&uuml;nyası&raquo;, &laquo;Markes və şəxsiyyətin ikiləşməsi problemi&raquo;, &laquo;Qoruyucu mələk&raquo; həsrətli Saqan&raquo; və s. yazılar &ccedil;ağdaş d&uuml;nya ədəbiyyatı tanınmışları barəsində informasiyaları milli oxucuya &uuml;nvanlayır.&nbsp;Bu məqamda Nərgiz Cabbarlının daha bir kitabını oxucuya xatırlatmaq gərəkdir: &laquo;Ədəbiyyatdan intihara&raquo;. Kitab &ccedil;ıxar-&ccedil;ıxmaz buradakı yazıların rus mətbuatından olması barəsində fikir y&uuml;r&uuml;dənlər oldu. Amma unutmamalı: hələ ki, d&uuml;nya ədəbiyyatı inofrmasionuna aparan başqa bir yolumuz da yox. Oxucu məhz N.Cabbarlıya minnətdar olaraq həmin kitabda yol olaraq intiharı se&ccedil;miş: Y.Misima, R.Akutaqava, Y.Kavabata, M.Svetayeva, K.Boye, V.Vulf, S.Plat, V.Mayakovski, S.Sveyq, &Ccedil;.Paveze, E.Heminquey, A.Kestler, P.Yavorov, S.Yesenin, C.London &laquo;və bizim Sərdar Əsəd&raquo;i daha yaxından tanıya bilirlər. Nəyi pisdir?!&nbsp;Mart 2007]]></description>
      <pubDate>Mon, 10 Nov 08 09:49:27 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[YARIMÇIQ QALMIŞ YAZI]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/10/09/yarimchiq-qalmish-yazi</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/10/09/yarimchiq-qalmish-yazi</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/10/09/yarimchiq-qalmish-yazi#comments</comments>
      <description><![CDATA[Səbrim kəsildi haqdan,Bezdim,bezdim daha&Ouml;z&uuml;m&uuml; qorumaqdan,İ&ccedil;imi qorumaqdan.Mən həmişə oxumaq acı olmuşam. Zaman-zaman &ouml;z&uuml;m&uuml; həmişə oxumağa vadar edib bəzən bundan &ccedil;əkin&ccedil;əm də, bezsəm də, əlimdən qoyuduğum bir şeirin, bir əsərin ardınca g&ouml;z&uuml;m başqa birini axtarıb. Daha dəyərlisini, daha g&ouml;zəlini. Hər dəfə də (m&uuml;əllifin azərbaycanlı və ya xarici olmasından asılı olmayaraq) hansınınsa yaradıcılıq &uuml;slubuna aludə olmuşam, hansınınsa &ouml;z&uuml;n&uuml;ifadə oricinallığına, hansınınsa əksinə, adi və sadə dillə qəliz mətləbləri anladan fəlsəfəsinə&hellip;Amma elə şairlər də olub ki, s&ouml;z&uuml;ndə s&ouml;z&uuml;m&uuml;, şeirində &ouml;z&uuml;m&uuml;, ifadəsində əksimi g&ouml;rm&uuml;şəm. &Ccedil;&uuml;nki i&ccedil;imdən gələni, i&ccedil;imdə yaşayanı qələmə alıb. Səmimiyyətlə, uğurla, sadəliklə&hellip;Eyni acını yaşadığımızdan, eyni ağrını daşıdığımızdan, eyni &ccedil;ıxılmazlığı hiss etdiyimizdən həmən şairi bir k&ouml;ynək yaxın bilmirəm &ouml;z&uuml;mə. Əkizim bilmişəm. Elə bilmişəm həyatın eybəcərliyindən nəfəsi tıncıxan an nəfəsim tutulub, &uuml;rəyi sıxıldığını oxuduqda &uuml;rəyinin d&ouml;y&uuml;nt&uuml;s&uuml;n&uuml;n azadlığını hiss etmişəm. &Ccedil;&uuml;nki duyduqlarımın, yaşadıqlarımın və yazmaq istədiklərimin əksini. Surətini g&ouml;rm&uuml;şəm bu yaradıcılıqda. Əksər halda&hellip; birər-birər&hellip; G&uuml;zg&uuml;dəki kimi&hellip;Dincə qoymaq istəyirəmcanımı hərdən.Dincə qoymaq istəyirəmabrımı,insafımı,vicdanımı hərdən.nə var unudum yaxşı-yaxşınə pis olum, nə yaxşı.Bəzən &ccedil;aşmışam da. Hətta bəzən (bu məqamda bir-birimizi &uuml;zbəsurət g&ouml;rməsək də) elə bilmişəm məni yazıb, mənim haqqımda yazıb. &Ouml;z&uuml;m&uuml; &ouml;z&uuml;mə g&ouml;stərmək və &ouml;z&uuml;m&uuml; &ouml;z&uuml;mə daha yaxşı tanıtmaq &uuml;&ccedil;&uuml;n qələmə alıb bu fikirləri. &Ccedil;aşmışam, &ccedil;evinmişəm, kədərlənmişəm.&Ccedil;aşmışam ona g&ouml;rə ki, nadir hallarda - həttta g&ouml;zəl şeirlər &ccedil;ox oxusam da, -ruh yaxınlığı tapa bildiyin şairlər olur. X&uuml;susilə də abırlı (S&ouml;z&uuml;n ağırlığına g&ouml;rə məndən inciməsinlər). Sevinmişəm ona g&ouml;rə ki, həyatda belələri var. Kədərlənmişəm ona g&ouml;rə ki, azdılar, az&hellip; saflığı qorumaq, i&ccedil;ində nə isə saf bir guşə saxlamaq, oranı &ccedil;irkləndirməmək &uuml;&ccedil;&uuml;n &ccedil;aba g&ouml;stərmək, nəyəsə nail olmaq istəyində və bacarığında olanlar azdılar&hellip; Az&hellip;G&ouml;r necə didibdir buy az g&uuml;l&uuml;n&uuml;,Canında salamat bir yeri &nbsp;yoxmuş.Tanımır, İlahi, i&ccedil;im &ccedil;&ouml;l&uuml;m&uuml;,İ&ccedil;imin &ccedil;&ouml;l&uuml;mdən xəbəri yoxmuş.Hətta bu dəhşəti duyub dilə gətirənlərdən daha artıq az. Hər halda, &laquo;i&ccedil;inin &ccedil;&ouml;l&uuml;ndən xəbəri olmadığını&raquo;, zətta xəbəri olsa bəlkə də&hellip; nə bilim utanacağını, xəcalət &ccedil;əkəcəyini, ya da əksinə, təsəlli tapacağını (bu məqamda fikir sonna yetrməyib) etiraf etmək g&uuml;c&uuml;nə sahib olanların azlığını mən bilirəm&hellip;]]></description>
      <pubDate>Thu, 09 Oct 08 09:33:00 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[ZAMANINDA  DEYİLƏN  HƏQİQƏT]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/10/09/zamaninda-deyilen-heqiqet</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/10/09/zamaninda-deyilen-heqiqet</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/10/09/zamaninda-deyilen-heqiqet#comments</comments>
      <description><![CDATA[Tarixin axarını ədəbiyyat doğru da əks etdirə bilər, yanlış da. Bu, yanaşmadan, ədəbiyyatı yaradanların həqiqətə m&uuml;nasibətindən və ger&ccedil;ək tarixi g&ouml;rmək, dərk etmək, yaratmaq bacarığından asılıdır. Yəni hər bir xalqın, millətin ədəbiyyatı onun ger&ccedil;ək və yanlış tarixinin g&uuml;zg&uuml;s&uuml; rolunu oynayır. Tarix və ədəbiyyatı yaradan şəxsiyyət arasındakı m&uuml;nasibət isə o qədər ziddiyyətli, &ccedil;oxşaxəlidir ki, onun araşdırılmasına illər və zəhmət tələb olunur. &nbsp;Təbii ki, burada ayrı-ayrı ədəbi şəxsiyyətlərin fərdi taleyi fonunda yanaşmanın da əhəmiyyəti b&ouml;y&uuml;kd&uuml;r. &nbsp;&Ccedil;ox ziddiyyətli mərhələlər ke&ccedil;miş, təzadlı hadisələr yaşamış Azərbaycan ədəbiyyatı tarixində ədəbi şəxsiyyətlərlə tarix arasında qarşılıqlı təsir və əks təsir məsələsi ilə bağlı bir &ccedil;ox maraqlı faktlar m&ouml;vcuddur. Onları araşdırıb nəzərdən ke&ccedil;irərkən hər dəfə bəlli olur ki, ədəbi şəxsiyyətlər tarixi yazmaqdan və qələmə almaqdan başqa, həm də onun yaradılmasında əhəmiyyətli rol oynayıblar. Gizli və aşkar m&uuml;barizələr, inqilablar, &uuml;syanlar, &ccedil;evrilişlər, repressiyalar, m&uuml;haribələr, qanlı d&ouml;y&uuml;şlər... Hər bir millətin tarixində təkrar-təkrar baş vermiş bu hadisələrin i&ccedil;ində - həm də &ouml;n cərgədə duranlar sırasında şairlər, yazı&ccedil;ılar, qələm sahibləri olub. Milləti oyadan, dərk etməyə vadar edən və əksər hallarda m&uuml;cadilənin qurbanına &ccedil;evrilən fikir adamlarıdır onlar... Bizim tariximizin yaradılmasında, ayrı-ayrı d&ouml;nəmlərdə millətin yatmış beyninin oyadılmasında Əhməd Cavad, Mikayıl M&uuml;şfiq, H&uuml;seyn Cavid, Almas İldırım, Xəlil Rza Ulut&uuml;rk... və daha nə qədər adlarını sadalaya biləcəyimiz şairlərin əməyi olub... Bəzən tarixi &ccedil;əkişmələrdə onların oynadığı rol və apardığı m&uuml;barizə zaman-zaman məqsədli şəkildə tarixdən silinib də. Amma əvəzində yaddaşlarda yaşayıb. Qorxu ilə, gizlədilə-gizlədilə olsa da qorunub və nəhayət, Tarix Kitabında &ouml;z layiqli yerini tutub.Zaman g&ouml;stərir ki, s&ouml;zlə m&uuml;barizə - fikirdə, d&uuml;ş&uuml;ncədə inqilaba &ccedil;ağırış həmişə iki yolla aparılıb. Kimi aşkar &ccedil;ağırışı, kimi gizli və sətiraltı oyanışı &uuml;st&uuml;n tutub. Amma hər iki halda risq və təhl&uuml;kənin reallığı aydın idi.&nbsp;Son d&ouml;vr tariximizin dil, azadlıq, d&uuml;ş&uuml;ncə m&uuml;stəqilliyi kimi dərdlərini m&uuml;barizə şerinin bəzən gizli qatlarına, bəzən isə daha &uuml;zdə olan mənalarına hopduran Bəxtiyar Vahabzadə yaradıcılığı da bir vaxtlar eyni təhl&uuml;kə ilə &uuml;z-&uuml;zə durub. &nbsp;Azadlıq &ccedil;ağırışları &ldquo;Azadlıq&rdquo; meydanında eşidildiyi d&ouml;vrdən &ccedil;ox-&ccedil;ox əvvəllər başlamışdı bu fəaliyyət və bu təhl&uuml;kə... Həqiqətlərin deyilişi, torpaq və ikiyə b&ouml;l&uuml;nən xalq dərdinin &uuml;syanı, &ouml;z&uuml; əsir olub sərvəti talanan millətin etiraz səsi... və daha nələr... Əslində, həqiqətlərin yalan, yalanların isə həqiqət donu geyindiyi o d&ouml;vrdə işlədilən hər cəsarətli ifadə, deyilən hər risqli fikir g&ouml;zlənilməz və dəhşətli səslənirdi. &Ccedil;&uuml;nki o d&ouml;vr sovet ideologiyasının inam və sədaqət izlərinin beyinlərdə yaşadığı, asanlıqla silinməsi m&uuml;mk&uuml;n olmadığı bir zaman idi...&nbsp;&laquo;G&uuml;l&uuml;stan&raquo;, &laquo;Yollar - oğullar&raquo;, &laquo;Ağlar g&uuml;ləyən&raquo;. &laquo;Mərziyyə&raquo;, &laquo;Ana dili&raquo;, &laquo;Dan yeri&raquo;, &laquo;Anamın kitabı&raquo;, &laquo;Riyakar&raquo; əsərləri anlaşılmaz bir qorxu ilə bərabər &nbsp;yeni tapılmış həqiqətin, illərlə hardasa basdırılmış, indi isə təsad&uuml;fən &uuml;zə &ccedil;ıxan reallığın sevincini, təəss&uuml;f&uuml;n&uuml; və qeyri-m&uuml;əyyən anlaşılmazlığını gətirirdi. &nbsp;Nifrət də, sevgi də, qara da, ağ daİşıq da, z&uuml;lmət də g&ouml;z i&ccedil;indədir...Yaxşı da, yaman da, dost &nbsp;da, d&uuml;şmən dəSənin &ouml;z i&ccedil;ində, &ouml;z i&ccedil;indədir...]]></description>
      <pubDate>Thu, 09 Oct 08 09:25:00 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Təbiət hadisəsindən İnsan faciəsinə…]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/09/04/tebiet-hadisesinden-insan-faciesine-2</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/09/04/tebiet-hadisesinden-insan-faciesine-2</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/09/04/tebiet-hadisesinden-insan-faciesine-2#comments</comments>
      <description><![CDATA[Yazı&ccedil;ının &ouml;z&uuml;n&uuml; sığortalamasına baxmayaraq, həqiqəti bu əsərdə tam əminliklə axtara bilərsinizM&uuml;haribə ona kənardan baxanlar &uuml;&ccedil;&uuml;n maraqlı, i&ccedil;ində olanlar &uuml;&ccedil;&uuml;n faciədir. Və bu, (kənardan baxmaq, yoxsa i&ccedil;ində olmaq!!!) sənin m&uuml;haribəyə məruz qalan &ouml;lkənin Vətəndaşı olub-olmamağından asılı deyil. Məsələn, nə qədər Azərbaycan vətəndaşı var ki, m&uuml;haribə onun &uuml;&ccedil;&uuml;n ən yaxşı halda ekranda g&ouml;rd&uuml;y&uuml;, efirdə eşitdiyi &laquo;&hellip; nəfər şəhid verildi&raquo; xəbərindən, ən pis halda isə qonşu qapısına gələn Şəhid tabutundan ibarət olub. Vəssalam! Amma o faciəni yaşamaq, onun ağrısını hiss etmək və əsl m&uuml;haribənin nə olduğunu bilmək bu &ouml;lkənin hər vətəndaşına nəsib olmayıb (m&uuml;əyyən mənada - nə yaxşı da ki&hellip;).Eyni məsələ ədəbiyyatımıza da aiddir. İllərdir m&uuml;haribə yaşayan bir &ouml;lkənin ədəbiyyatına M&uuml;haribənin İzi d&uuml;şm&uuml;r. D&uuml;ş&uuml;rsə də, məqsədli salınırsa da, ağrısı &laquo;qonşu qapısına gələn tabut&raquo;un yaşatdığı ağrıdan o yana işləyə bilmir ki, bilmir. Verdiyi təəss&uuml;rat bir az &uuml;z&uuml;nt&uuml;, kədər, bir az anlaşılmazlıq, bir az da &laquo;ş&uuml;k&uuml;r, mənim başıma gəlməyib&raquo; sevinci (!!!) &nbsp;qədər olan bu əsərlərdə ya hər şey olduğundan sadə, olduğundan &uuml;zdə, ya da verilən qurbanların, itkilərin milyondan biri qədər az g&ouml;r&uuml;n&uuml;r&hellip;Səbəbləri haqqında d&uuml;ş&uuml;nd&uuml;kdə isə ya yazı&ccedil;ının haqqında yazdığı predmetə (bu məqamda m&uuml;haribəyə) bələdlilik səviyyəsinin az olması, ya bələdliliyi olsa da istedad g&uuml;c&uuml;n&uuml;n m&ouml;vzunun ağırlığına tən gələ bilməməsi, ya da &ouml;z şəxsi faciəsi (məsələn, şəhid verməsi) fonundan &ccedil;ıxa bilməməsi (bununla da ger&ccedil;əkdə baş verənlərin bu fonda itib-batması, arxa planda qalması) &uuml;zərində dayanmalı olurduq. Yəni reallıq bu idi.Halbuki bu qədər dinamik və g&ouml;r&uuml;nməz s&uuml;rətlə dəyişən hadisələri, qarışıqlığı, bu qarışıqlıq i&ccedil;ində yaşanmış &ccedil;aşqınlığı, dəhşətləri b&ouml;y&uuml;k mənada Ədəbiyyatın m&ouml;vzusuna &ccedil;evirmək vacib idi. Bu zərurət təkcə tarix və gələcək baxımından deyil, Ədəbi materiala &ccedil;evrilə biləcək ger&ccedil;ək problemin m&ouml;vcud olduğu &uuml;&ccedil;&uuml;n də aktual idi.&nbsp;Amma yaranan n&uuml;munələrdə nə yaşanmış gerk&ccedil;ək m&uuml;haribənin izlərini, nə o hadisələrin ger&ccedil;ək təəss&uuml;ratını, nə də bu sarsıntıdan ke&ccedil;miş İnsanın ger&ccedil;ək psixoloji durumunu g&ouml;rmək olmurdu.Bu dəfə haqqında danışmaq istədiyimiz n&uuml;munə - roman (bunu roman adlandırmaqda tərədd&uuml;d edirik - hər halda, roman şəklinə d&uuml;şməsi &uuml;&ccedil;&uuml;n m&uuml;əyyən dərəcədə olsa da, işlənməyə ehtiyac duyulur) m&uuml;haribədən bəhs edən nəsr n&uuml;munəsindən umduğumuz bir &ccedil;ox x&uuml;susiyyətləri &ouml;z&uuml;ndə birləşdirir. Aşağıda bu barədə ətraflı danışacağıq. Hələliksə qeyd edək ki, əsəri oxuduqdan sonra nəfəs dərib bir s&ouml;z&uuml; deyə bildik: Nəhayət ki&hellip;&nbsp;]]></description>
      <pubDate>Thu, 04 Sep 08 06:32:02 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[ELÇİN MİRZƏBƏYLİ:Saxtalaşdırılmamış səmimiyyət,Yaxud üç kitab - tək Söz]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/08/02/elchin-mirzebeylisaxtalashdirilmamish-semimiyyetyaxud-uch-kitab-tek-soz</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/08/02/elchin-mirzebeylisaxtalashdirilmamish-semimiyyetyaxud-uch-kitab-tek-soz</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/08/02/elchin-mirzebeylisaxtalashdirilmamish-semimiyyetyaxud-uch-kitab-tek-soz#comments</comments>
      <description><![CDATA[...Hərdən, bəzən yorucu təsir bağışlayan g&uuml;ndəlik qəzet&ccedil;ilik, səni əhatə edən, daha doğrusu girovuna &ccedil;evirən informasiya axınının i&ccedil;ərisindən sıyrılıb bir anlığa &ouml;z&uuml;n olmaq, Tanrının bəxş etdiyi və təəss&uuml;f ki, m&uuml;asir d&uuml;nyamızda ilk baxışda bəsit g&ouml;r&uuml;nən insani dəyərlərə, yaşantılara qayıtmaq istəyirsən. Ancaq nə edəsən, g&uuml;n&uuml;m&uuml;z&uuml;n reallıqları fərqli yaşam tərzi diqtə edir və sən bu total &ouml;zgələşmənin axarında &ouml;z&uuml;n&uuml;qoruma instintinin təsiri altında m&uuml;qavimət g&ouml;stərmək və m&ouml;vcud olmaq məcburiyyətində qalırsan. Bəlkə də b&uuml;t&uuml;n bunlar sadəcə, bəhanədir. Ola bilsin, elə bu an yaşadığım duyğuların başqa izahını tapa bilmirəm. El&ccedil;in Mirzəbəyli]]></description>
      <pubDate>Sat, 02 Aug 08 05:27:00 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[ƏDƏBİYYATDAN İNTİHARA]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/25/misima</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/25/misima</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/25/misima#comments</comments>
      <description><![CDATA[&laquo;İNTİHAR&raquo; ADLI SUAL Suallar və cavab variantları... Yanaşmadan asılı olaraq, onlar doğru da ola bilər, yanlış da... Məgər qoyuluşu səhv suallar və ya yanlış cavablar rastınıza gəlməyib?! Yoxsa &ouml;z&uuml;n&uuml;z onları he&ccedil; zaman verməmisiniz?!Təbii ki vermisiniz... Hamımız kimi. &Ccedil;&uuml;nki bu həyatın &ouml;z&uuml; sual-cavab oyunu &uuml;zərində qurulub. Doğuluşumuzdan -d&uuml;nyaya gəlişimizdən &ouml;l&uuml;m&uuml;m&uuml;zə qədər... Amma... fərqli şəkildə qoyulan suallara verilmiş fərqli cavablar &uuml;zərində... Hamı eyni c&uuml;r d&uuml;ş&uuml;nm&uuml;r axı. Əgər belə olmasaydı, d&uuml;nyanın yaranışndan, insan &ouml;vladının yer &uuml;zərində m&ouml;vcud-luğundan başlayaraq b&uuml;t&uuml;n həyati suallara bu qədər fərqli cavablar meydana &ccedil;ıxmazdı - dini, fəlsəfi...Lakin variantlar nə qədər &ccedil;ox olsa da, elə suallar var ki, onların cavabı sonsuzluğa qədər a&ccedil;ılmamış qalacaq. D&uuml;nyanın hansı elmi-texniki tərəqqi n&ouml;qtəsində dayanmasından asılı olmayaraq, baş sındıran və həqiqəti tapdığını g&uuml;man edənlərin cavabları yenə də fərqli alınacaq və yenə də m&uuml;bahisə doğuracaq...Mənim araşdırmaq istədiyim və artıq kitab halına saldığım bu sual kimi... İntihar sualından danışıram. Təkcə onu edənlərin &ouml;zlərini, yaxınlarını, zamandaşlarını deyil, sonrakı nəsilləri də d&uuml;ş&uuml;nd&uuml;rən bir sualdan.Bu kitaba maraq g&ouml;stərib oxumaq fikrində olanlara əvvəlcədən xəbərdarlıq etmək istəyirəm: araşdırdığım faktla bağlı sual-cavab oyunu sizin &uuml;&ccedil;&uuml;n də sonsuza qədər uzana bilər. Hətta kitabı oxuyub sona &ccedil;atdırdıqdan sonra da o uzanışı hiss edəcəksiniə. O da m&uuml;mk&uuml;nd&uuml;r ki, mənim kimi uzun m&uuml;ddət bu faktların təsiri altından &ccedil;ıxa bilməyəsiniz. Bəlkə kitabı əlinizə aldığınıza g&ouml;rə &ouml;z&uuml;n&uuml;z&uuml; qınayacaqsınız da... Amma bu dəfə məndən fərqli olaraq. &Ccedil;&uuml;nki mən bu kitabı b&ouml;y&uuml;k maraqla yazdım. On ildən artıq apardığım araşdırmaların nəticələrini bir yerə toplayıb onların &uuml;zərində yenidən işləmək və tapdığım faktların, talelərin bəzi n&ouml;qtələrdə bu qədər &uuml;st-&uuml;stə d&uuml;şd&uuml;y&uuml;n&uuml; (bu həm də o deməkdir ki, mən də m&uuml;əyyən fərziyyələrimdə yanılmamışam) yenidən m&uuml;şahidə etmək məni peşiman edə bilməzdi. Baxmayaraq ki, m&uuml;əyyən məqamlarda intihar faktının təsir g&uuml;c&uuml; və buna aludəliyim qorxuma səbəb olub...Demək istədiyim isə odur ki, &ouml;z&uuml;n&uuml;z&uuml; cavabsız suallar qarşısında yormayasınız deyə, kitabı indidən kənara qoymaq şansınız var. Əlbəttə ki, bacarsanız. Və bu fikir mənim yekəxanalığımın deyil, araşdırdığım faktın maraq doğurmaq səviyyəsinə inamımın nəticəsidir - qələmimdən &ccedil;ıxdı. İndi isə ke&ccedil;ək əsas məsələyə.Yaradıcı insanların intiharlarını araşdırmaq və nələrisə dərk etmək istəyim cavabını tapmağa &ccedil;alışdığım sualların a&ccedil;ılmasına yalnız bir cəhddir. İntihar etmişlər i&ccedil;ərisində yazı&ccedil;ıları hədəf se&ccedil;məyim isə onları başqalarından bir az yaxşı başa d&uuml;şəcəyimə inamımdan irəli gəlir. İnamım doğruldumu? Bunu sonra biləcəksiniz. Hələliksə bir şeyi deyə bilərəm: intihar etmiş şair və yazı&ccedil;ıların hər birinin &ouml;z tarixi, həyat hekayəti m&ouml;vcuddur... İntihara gedən yolda isə yaşanmış &ouml;m&uuml;rlə yaradıcılıq &ccedil;ox zaman bir-birini izləyib və hətta g&ouml;zlənilməz dərəcədə tamamlayıb da...D&uuml;zd&uuml;r, istənilən intihara (istər yaradıcı, istər adi insan) g&ouml;stərilən səbəb ovqatımızdan asılı olaraq bizə cılız, mənasız, hətta g&uuml;l&uuml;nc g&ouml;r&uuml;nə bilər. Elə buna g&ouml;rə əksər yazı&ccedil;ıların intiharlarının səbəbini yalnız sadalamaqla kifayətlənmişəm. &Ccedil;&uuml;nki istənilən halda o səbəblərin m&uuml;zakirəsi subyektiv nəticə və kənardan m&uuml;şahidə kimi g&ouml;r&uuml;nəcək. Hətta mənə elə gəlir ki, intihar edən insanın &ouml;z&uuml;ndən belə həmin effekt halında bunu nə &uuml;&ccedil;&uuml;n etdiyini soruşmaq imkanımız olsaydı, o, səbəbi izah edə bilməzdi.Mən intiharın təsad&uuml;fən, maraq xatirinə, yoxsa d&uuml;ş&uuml;n&uuml;lərək yaradıcılığa gətirilməsi haqda daha &ccedil;ox fikirləşdim.Mənim &uuml;&ccedil;&uuml;n maraqlı olan bu idi. Bir də intihar faktının yaradıcılıqda və həyatda &uuml;st-&uuml;stə d&uuml;şməsi, bəzən yazı&ccedil;ıların &ouml;z əsərlərində qəhrəmanları &uuml;&ccedil;&uuml;n se&ccedil;dikləri intihar yolunu sonradan olduğu kimi təkrarlaması, hətta intihar prosesini anlamaq, dolğun təsvir etmək &uuml;&ccedil;&uuml;n dəfələrlə onu təcr&uuml;bədən ke&ccedil;irməyə &ccedil;alışması diqqətimi &ccedil;əkdi... Yəni araşdırmanı əsasən bu istiqamətdə apardım.Kitabın əvvəlindəcə bir əminliyimi də yazım: həyatdakı intiharla yaradıcılıqdakı intihar arasındakı oxşarlıqlar bu faktın bədii yaradıcılığa gətirilməsinin və araşdırılmasının təsad&uuml;f olmadığını deyir. Deməli, ilk n&ouml;vbədə, hər şey maraqdan başlayır. Sonra isə... Sonra isə insanların maraq xatirinə se&ccedil;diyi yol onları məhvə doğru da apara bilər. X&uuml;susilə də bu prosesə və bu fakta maraqlarını yenə bilməyənləri... Yəni... Allah qorusun!  ]]></description>
      <pubDate>Fri, 25 Jul 08 14:06:00 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[Təbiət hadisəsindən İnsan faciəsinə…]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/14/tebiet-hadisesinden-insan-faciesine</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/14/tebiet-hadisesinden-insan-faciesine</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/14/tebiet-hadisesinden-insan-faciesine#comments</comments>
      <description><![CDATA[Yazı&ccedil;ının &ouml;z&uuml;n&uuml; sığortalamasına baxmayaraq, həqiqəti bu əsərdə tam əminliklə axtara bilərsinizM&uuml;haribə ona kənardan baxanlar &uuml;&ccedil;&uuml;n maraqlı, i&ccedil;ində olanlar &uuml;&ccedil;&uuml;n faciədir. Və bu, (kənardan baxmaq, yoxsa i&ccedil;ində olmaq!!!) sənin m&uuml;haribəyə məruz qalan &ouml;lkənin Vətəndaşı olub-olmamağından asılı deyil. Məsələn, nə qədər Azərbaycan vətəndaşı var ki, m&uuml;haribə onun &uuml;&ccedil;&uuml;n ən yaxşı halda ekranda g&ouml;rd&uuml;y&uuml;, efirdə eşitdiyi &laquo;&hellip; nəfər şəhid verildi&raquo; xəbərindən, ən pis halda isə qonşu qapısına gələn Şəhid tabutundan ibarət olub. Vəssalam! Amma o faciəni yaşamaq, onun ağrısını hiss etmək və əsl m&uuml;haribənin nə olduğunu bilmək bu &ouml;lkənin hər vətəndaşına nəsib olmayıb (m&uuml;əyyən mənada - nə yaxşı da ki&hellip;).Eyni məsələ ədəbiyyatımıza da aiddir. İllərdir m&uuml;haribə yaşayan bir &ouml;lkənin ədəbiyyatına M&uuml;haribənin İzi d&uuml;şm&uuml;r. D&uuml;ş&uuml;rsə də, məqsədli salınırsa da, ağrısı &laquo;qonşu qapısına gələn tabut&raquo;un yaşatdığı ağrıdan o yana işləyə bilmir ki, bilmir. Verdiyi təəss&uuml;rat bir az &uuml;z&uuml;nt&uuml;, kədər, bir az anlaşılmazlıq, bir az da &laquo;ş&uuml;k&uuml;r, mənim başıma gəlməyib&raquo; sevinci (!!!)&nbsp; qədər olan bu əsərlərdə ya hər şey olduğundan sadə, olduğundan &uuml;zdə, ya da verilən qurbanların, itkilərin milyondan biri qədər az g&ouml;r&uuml;n&uuml;r&hellip;Səbəbləri haqqında d&uuml;ş&uuml;nd&uuml;kdə isə ya yazı&ccedil;ının haqqında yazdığı predmetə (bu məqamda m&uuml;haribəyə) bələdlilik səviyyəsinin az olması, ya bələdliliyi olsa da istedad g&uuml;c&uuml;n&uuml;n m&ouml;vzunun ağırlığına tən gələ bilməməsi, ya da &ouml;z şəxsi faciəsi (məsələn, şəhid verməsi) fonundan &ccedil;ıxa bilməməsi (bununla da ger&ccedil;əkdə baş verənlərin bu fonda itib-batması, arxa planda qalması) &uuml;zərində dayanmalı olurduq. Yəni reallıq bu idi.Halbuki bu qədər dinamik və g&ouml;r&uuml;nməz s&uuml;rətlə dəyişən hadisələri, qarışıqlığı, bu qarışıqlıq i&ccedil;ində yaşanmış &ccedil;aşqınlığı, dəhşətləri b&ouml;y&uuml;k mənada Ədəbiyyatın m&ouml;vzusuna &ccedil;evirmək vacib idi. Bu zərurət təkcə tarix və gələcək baxımından deyil, Ədəbi materiala &ccedil;evrilə biləcək ger&ccedil;ək problemin m&ouml;vcud olduğu &uuml;&ccedil;&uuml;n də aktual idi. Amma yaranan n&uuml;munələrdə nə yaşanmış gerk&ccedil;ək m&uuml;haribənin izlərini, nə o hadisələrin ger&ccedil;ək təəss&uuml;ratını, nə də bu sarsıntıdan ke&ccedil;miş İnsanın ger&ccedil;ək psixoloji durumunu g&ouml;rmək olmurdu.Bu dəfə haqqında danışmaq istədiyimiz n&uuml;munə - roman (bunu roman adlandırmaqda tərədd&uuml;d edirik - hər halda, roman şəklinə d&uuml;şməsi &uuml;&ccedil;&uuml;n m&uuml;əyyən dərəcədə olsa da, işlənməyə ehtiyac duyulur) m&uuml;haribədən bəhs edən nəsr n&uuml;munəsindən umduğumuz bir &ccedil;ox x&uuml;susiyyətləri &ouml;z&uuml;ndə birləşdirir. Aşağıda bu barədə ətraflı danışacağıq. Hələliksə qeyd edək ki, əsəri oxuduqdan sonra nəfəs dərib bir s&ouml;z&uuml; deyə bildik: Nəhayət ki&hellip;   ]]></description>
      <pubDate>Mon, 14 Jul 08 05:54:24 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[QADINI İBLİSƏ BƏNZƏDƏN ŞAİR]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/03/qadini-iblise-benzeden-shair</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/03/qadini-iblise-benzeden-shair</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/07/03/qadini-iblise-benzeden-shair#comments</comments>
      <description><![CDATA[Bu şairin misralarında &ouml;z siması g&ouml;r&uuml;n&uuml;r. Məncə, bu həqiqəti təkrarlamağa ehtiyac yoxdur. S&ouml;hbət R&uuml;stəm Behrudidən gedir. Onun adı &ccedil;əkiləndə &laquo;Salam, dar ağacı&raquo;, &laquo;İblis mələkdən g&ouml;zəldir&raquo; kimi şaman&ccedil;ılıqla, Tanrıya etirazla bağlı şerləri yada d&uuml;ş&uuml;r. Lakin başqalarından fərqli olaraq, bu şairin yaradıcılığı haqqında &uuml;mumi fikrə gəlmək &ccedil;ətindir. Məsələn, onun şerlərinin &ouml;l&uuml;m, Cənnət-Cəhənnəm, İblis-Mələk davasından bəhs etdiyini demək olar. Amma bu fikrin b&uuml;t&uuml;n yaradıcılıqdakı sabitliyindən və m&uuml;nasibətin davamlılığından danışmaq m&uuml;mk&uuml;n deyil. &Ccedil;&uuml;nki onun yaradıcılığı boyu etirazların dalğası dəyişib - gah qalxıb, gah enib... Bir misalla izah edək. Yaradıcılığının ilk d&ouml;vrlərində Tanrıya etiraz edən, onun yoxluğu iddiasında olan şair bir m&uuml;ddət sonra &ouml;z&uuml;n&uuml; Tanrı sayır.Amma bu m&uuml;nasibət də davamlı olmur. &Ccedil;&uuml;nki Tanrılıq idiasından sonra Tanrıya asi olan şairin peşmanlıq duyğusu gəlir...Belə faktlar R&uuml;stəm Behrudi yaradıcılığında &ccedil;oxdur. ]]></description>
      <pubDate>Thu, 03 Jul 08 08:59:19 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[«TANRI DƏRGAHINA IMƏKLƏYƏN SUALLAR»]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/06/25/tanri-dergahina-imekleyen-suallar</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/06/25/tanri-dergahina-imekleyen-suallar</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/06/25/tanri-dergahina-imekleyen-suallar#comments</comments>
      <description><![CDATA[&laquo;Şair kimi təqlid edir?Yalnız &ouml;z i&ccedil;ini...&raquo;Hərdən tənqid&ccedil;iləri, publisistləri və &uuml;mumiyyətlə, &laquo;s&ouml;z haqqında s&ouml;z yazmağı və s&ouml;z &uuml;zərində gəzişmələr etməyi&raquo; sevənləri (bunu bir dəfə şairlərdən biri mənim yazılarım haqqında s&ouml;yləmişdi... deməli, həm də &ouml;z&uuml;m&uuml;) cığallıqda g&uuml;nahlandırıram. Bilirsiniz, niyə? Ona g&ouml;rə ki, kiminsə uğurlu bir fikri, uğurlu bir tapıntısı belə adamların uğurlu bir yazısı &uuml;&ccedil;&uuml;n səbəb - stimul rolunu oynayır.Amma bir &ccedil;oxları buna qibtə də edə bilər... Necə adi bir misra fikir axınının ağzını a&ccedil;ır, necə bir misradan yapışan insan &ouml;z i&ccedil;ində qıvrılan fikir burulğanının dərinliklərinə enməyi bacarır, və ən nəhayət, i&ccedil;indəki hay-k&uuml;y&uuml;, təlat&uuml;m&uuml; sakitləşdirdidikdən sonra o misranı, o ifadəni minnətdarlıqla xatırlaya bilir....Əslində, b&uuml;t&uuml;n s&ouml;z sənəti (elə sənətin digər sahələri də) bunun &uuml;zərində qurulur. Hər axının bir başlanğıcı olur. Deməli, istənilən istedadlı insanın beynində, &uuml;rəyində yığılıb qalmış duyğuların, d&uuml;ş&uuml;ncələrin, qənaətlərin, emosiyaların, məntiqi nəticələrin ortaya atılması - yazıya, bir kitaba, bir əsərə &ccedil;evrilməsi &uuml;&ccedil;&uuml;n bir misra, bir əsər, bir kitab və ya bir yaradıcılıq bəhanə ola bilər. Olur da... o enerjinin təsiri altına d&uuml;ş&uuml;b yazmaq - i&ccedil;ini kağıza boşaltmaq istəyirsən. S&ouml;z donunda bir bəhanə kifayət edər ki, nələrdənsə qurtulasan. Sadəcə, bəzi hallarda bu başlanğıc - səbəb &ouml;z&uuml;n&uuml; gizlədir (məqsədlli və ya məqsədsiz), bəzi hallarda isə əksinə...Bu kitabda olduğu kimii...Tənqid&ccedil;i,filologiya elmləri namizədi Cavanşir Yusiflinin &laquo;Azərbycan poeziyasında Əli Kərim mərhələsi&raquo; kitabını nəzərdə tuturam...]]></description>
      <pubDate>Wed, 25 Jun 08 12:43:53 +0000</pubDate>
    </item>
    <item>
      <title><![CDATA[NƏRİMAN ƏBDÜRƏHMANLI:«Yazmaqdan başqa yol yoxdu» Ədəbiyyatda intiharın anatomiyası]]></title>
      <link>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/06/19/neriman-ebdurehmanliyazmaqdan-bashqa-yol-yoxdu-edebiyyatda-intiharin-anatomiyasi</link>
      <guid isPermaLink="true">http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/06/19/neriman-ebdurehmanliyazmaqdan-bashqa-yol-yoxdu-edebiyyatda-intiharin-anatomiyasi</guid>
      <comments>http://cabbarlinergiz.azeriblog.com/2008/06/19/neriman-ebdurehmanliyazmaqdan-bashqa-yol-yoxdu-edebiyyatda-intiharin-anatomiyasi#comments</comments>
      <description><![CDATA[&laquo;&hellip;Həyatdakı intiharla ədəbiyyatdakı intihar&nbsp; arasında oxşarlıqlar bu faktın bədii yaradıcılığa gətirilməsinin və araşdırmasının təsad&uuml;f olmadığını deyir. Deməli, ilk n&ouml;vbədə hər şey maraqdan başlayır. Sonra isə&hellip; Sonra isə insanların maraq xatirinə se&ccedil;diyi yol onları məhvə doğru da apara bilər&hellip;&raquo;Bu sitat artıq imzası ictimaiyyətə yetərincə tanış olan&nbsp; publisits, tənqid&ccedil;i, tərc&uuml;mə&ccedil;i Nərgiz Cabbarlının &laquo;Ədəbiyatdan intihara&raquo; kitabındandı. Kitab haqqında yazmaya bilmədim., bunun da iki, daha doğrusu &uuml;&ccedil; səbəbi var.Əvvəla, Nərgic Cabbarlı mənim bəlkə də on il qabaq g&ouml;rmək istədiyim, amma vaxt tapıb g&ouml;rə bilmədiyim işi g&ouml;rd&uuml;, yaxşı mənada məni qabaqladı. Vaxtilə&nbsp; &laquo;Rezonans&raquo;, sonra &laquo;Azadlıq&raquo;, &laquo;H&uuml;rriyyət&raquo;, &laquo;Avropa&raquo; qəzetlərində bu m&ouml;vzuda bir silsiləli yazılar yazmışam, Ernest Heminquey, Vladimir Mafakovski, Y&uuml;koi Misma, Aleksandır Fadayevin&hellip; əbədi, həm də fiziki intiharını &ccedil;smağa&nbsp; &ccedil;alışmışam, sonra həmin yazıları bir kitabada birləşdirməyi arzulamışam.İkincisi, Nərgiz Cabbarlının demək olar,&nbsp; əksərin mətbuatdan oxuduğum bu yazılarını ədəbi kuluarlarda &laquo;tərc&uuml;mə&raquo; adlandıranların insafsızlığını&nbsp; etirazımı bildirirəm.&nbsp; Rus ədəbiyyatında &laquo;pereskaz&raquo; adlanan bir janr var, bu janır oxuduqlarını, eşitdiklərini &ouml;z duyğularının s&uuml;zgəcindən ke&ccedil;irib oxucuya yeni bi&ccedil;imdə təqdim eləməkdir. Təəss&uuml;flər olsun ki, bu janr bizdə hələ yetərincə formalaşmayıb, hələ he&ccedil; adı da məlum deyil. Amma artıq xeyli &ouml;rnəklər yaranıb: Əlisa Nicatın filosoflar, Şakir Yaqubovun d&uuml;nya futbol ulduzları, Məmməd S&uuml;leymanovun m&uuml;stəbid h&ouml;kmdarlar, Yaşarın d&uuml;nyanın ən məşhur zindanları və məhbusları&hellip; barədə portretləri həmin janrın get-gedə &ouml;z&uuml;nə yer tapdığını s&uuml;but eləyir. Nərgiz Cabbarlının yazıları da tərc&uuml;mə yox, yetərincə istedadla qələmə alınmış yazılardı.]]></description>
      <pubDate>Wed, 18 Jun 08 21:05:23 +0000</pubDate>
    </item>
  </channel>
</rss>
