Yazar: cabbarlinergiz @ Fevral 5, 2009 10:00
Güllər də insan kimidir. Bir var baharın gətirdiyi güllər - torpağın istisindən, günəşin işığından, baharın nəfəsindən doğulub bitən güllər. Bir də var - qarlı qışın şaxtasından, sazağından keçi baharı gətirən güllər… Çox sevdiyim güllərdən biri olan nərgiz gülünü görəndə, ətrini duyanda həmişə yadıma həyatın qışından keçib ömrə bahar gətirən insanlar düşür… bugünkü ədəbi tənqidmizin də bir Nərgizi var. Nərgiz Cabbarlı!
Bakı Dövlət Universitetinin filologiya fakültəsini eyni ildə bitirmişik. Hələ tələbəykən Nərgizi tanıyırdım, amma onun bu qədər istedadlı olduğunu bilmirdim. Sonralar «168 saat» qəzetindəki yazılarını ara-sıra oxuyardım. Diqqəti çəkən portret \cizgiləri var idi. Bir də qezet üçün şeir səhifəsi hazırlayırdı. O zaman mən də ona bəzi gənclərin şeirlərini vermişdim, çap eləmişdi. Hətta bir dəfə «Ay işığı» adlı bir buraxılış da hazırlamışdı…
Bu yaxınlarda Nərgiz mənə iki kitabını verdi: «Ədəbiyyatdan intihara» və «Yeni nəsil ədəbiyyatı».kitabları adətim üzrə vərəqlədim. Amma ertəsi gün hiss elədim ki, vərəqləməklə, adını siyahıya yazmaqla işim bitməyib. Kitabları bir də götürüb diqqətlə oxudum.
«Ədəbiyyatdan intihara». Məhz intihar etmiş yazıçılar haqqında yazmaq, görəsən, Nərgizin ağlına hardan gəlib? Yukio Misima, Runeske Akutaqava, Yasunari Kavabata haqqında söhbət açılan birinci fəsildə müəllifin yapon yazıçıları üçün adi hal hesab etdiyi intihar ön plandadır. Düzünü deyim, bu yazıçıların heç birini oxumamışam, hardasa sadəcə adlarına rast gəlmişəm.
Yazar: cabbarlinergiz @ Yanvar 29, 2009 12:58
Yazar: cabbarlinergiz @ Yanvar 29, 2009 12:54
Yazar: cabbarlinergiz @ Noyabr 10, 2008 13:49
Yazar: cabbarlinergiz @ Oktyabr 9, 2008 13:33

İndi blogda: 1
Keçən ayın hiti: 1016
Dünənki hit: 26
Bugünki hit: 41
Ümumi hit: 6946